En wat doen we hier zoal. Floor is lekker bezig in het ziekenhuis. Haar favoriete onderdeel, wonden schoonmaken. Met name als ze al een tijdje aandacht nodig hebben, al ruiken die wel een beetje.

Manu (aannemer van het Maternity Waiting Home) vroeg of ik zin had mee te gaan om brandhout te zagen voor de keuken van het ziekenhuis. Hij had net een nieuwe kettingzaag gekocht, of ik de jongens uit kon leggen hoe te zagen. Tuurlijk, heerlijk weer zo’n ding vast te houden, ook al is het een Chinese KingKong.  En of we dan op de brommer konden gaan, de vrachtwagen was al een half uur vertrokken, hij wilde graag achterop.

Halverwege de tocht, en midden in de bushbush houdt Manu ineens een pistool voor mijn neus. “ For the wild animals”, zegt hij. “Euh, nice glock”, maar stop hem maar weer terug.

“Zullen we door de droge rivierbedding gaan?”. “Nou, laten we hier maar bovenlangs rijden” zeg ik. Op dat moment springt er een hyena uit de oever, nog geen 50 meter bij ons vandaan, en zet even een versnelde pas richting ons in. Ik heb het niet zo op die beesten. Ik trek aan het gas, Manu zijn pistool, maar het is niet meer nodig, de hond houdt in en druipt af.

Daarna lekker zagen, in dood hout wel te verstaan, want we zitten wel in een Conservation Area. Uit de eerste omgevallen boom duvelt een nachtaapje, bij de tweede fladderen twee vleermuizen over de grond, en bij de derde klauteren twee grote hagedissen richting de kroon. Deze hebben we maar laten staan……………..

Verder zijn we bezig met projecten, zoals watervoorziening en verbetering van de waterkwaliteit voor de gemeenschap, voetbalattributen voor het dorp, opknappen van het hostel, malarianetten, voedselvoorziening, rolstoelen, solar panels en medische apparatuur voor het Maternity Waiting Home. Alles gaat helaas niet in dezelfde versnelling, maar hoe zeg je dat zo politiek correct………het heeft onze aandacht.

En we hadden een drauβen Haushund. Dit wil zeggen, geef een hond drie keer te eten, en ze blijft hangen. Ze heeft een maandje geleden geworpen, 10 – 1 (weer via de slokdarm naar binnen) = 9 stuks. Mooi afrikaans onderkomen voor haar getimmerd, maar het bleek niet goed genoeg. Na drie weken sleepte ze het hele spul naar het ziekenhuis, waar ze nu verblijven. We zijn nu druk op zoek naar Pedigree Pal in het dorp, met speciale ingrediënten voor een glanzende vacht, want Tina oogt een beetje dof. Ook hebben we geïnformeerd naar van die hondenkoekjes met mint smaak, tegen een slechte adem. Heel gek, ze hadden het niet. Dus we voeren haar maar louter  met de kliekjes…..

En dan komt een van de chauffeurs naar ons toe, of we ook mee wilden betalen aan de schotel van de kantine, zodat er voetbal gekeken kan worden. “Kunnen we dan ook Supersport 1 ontvangen?” (= synoniem voor 24 uur/ dag rugby). Ja, dat was geen probleem. Vanaf heden, een genot om alle wedstrijden worldcup rugby live te kunnen kijken. 

Het eerste bezoek is langs geweest. Ben en Wil. En het begint nu op gang te komen, want de boekingen stromen binnen. Onze auto is ook weer up-to-date, dus we kunnen onze gasten prinsheerlijk rondrijden.

Warme groeten uit Endulen,

Floor en Kasper    



Borrelen op de airstrip



 

Ben & Wil

  



Floor vraagt de weg



  

  

De hyena in kwestie


 

Zagen op slippers



 

Op de brommer



een aantal puppies